تخریب شخصیت بزرگان میتواند به طرق مختلف و بسیار متنوعی صورت پذیرد و هر چه می گذرد روش افراد پیچیده تر و عمیق تر می گردد.  به عنوان نمونه در برابر دعوت بزرگان به راستی، درستی و عدل واکنشی نشان نداده و نسبت به آنها بی تفاوتی و بی اعتنایی اعمال می دارند. و یا به خیل مردم و طرفداران آن بزرگان اجازه نزدیک شدن به آنها را نداده و همیشه سعی دارند که اطراف آنها را خالی نگاه دارند. همچنین با انواع روشهای دروغزنی، شایعه سازی، برچسب زدن، تهمت و افترا، به راه انداختن جنگهای روانی و.... سعی در مخدوش نمودن شخصیت آنان داشته و از اعتبار آنها می کاهند. این مساله در طول تاریخ نیز به اثبات رسیده، همانگونه که به فرستادگان الهی تهمت جنون و دیوانگی می زدند و یا معجزات بر حق آنان را سحر و جادو می خواندند.

     این افراد هنگامیکه با روشهای نوین بزرگان در دعوت مردم به درگاه الهی مواجه شده و هیچ دلیل منطقی و عقلی برای مقابله با آنان نمی یافتند، برچسب بدعت گذاری و انکار سنتهای گذشته را به آنان زده و با این روش توجه مردم و دولتها را از آنان بازمی داشتند. گاهی نیز ادعا می کردند که اینگونه افراد تنها به دنبال کسب جاه و مقام و شهرت بوده و سخنان و تعالیمشان هیچ گونه تاثیر مثبتی در زندگی انسانها نداشته و بلکه بیهوده و پوچ می باشد. آنان به استهزا و ریشخند این بزرگان پرداخته و با این ادعا که او نیز بشری مثل ماست، تا همین دیروز مانند مردم عادی زندگی می کرده، غذا می خورده، معاشرت داشته و.... اذهان عمومی را به سمت انکار آنان راهبرد می کردند. حتی گاهی به منظور تحت فشار قرار دادن آنها شروع به درخواستهای عجیب و غیر عملی می نمودند که در این باب بهانه های قوم بنی اسرائیل زبانزد است. از دیگر مصادیق تخریب بزرگان میتوان به ایجاد نفاق و تفرقه در بین یاران آنها اشاره کرد. منافقان همیشه در تمامی مجامع حضور داشته و به منظور پیشبرد اهداف و مقاصد پلید خود از هیچ گونه تفرقه افکنی بین آنها فروگذار نمی نمودند. گاهی که هیچ کدام از این روشها پاسخگو نبود، در ظاهر شروع به مذاکره و مصالحه با آنان نموده و پیشنهادهای تطمیع کننده به آنها ارائه می دادند. و در آخر نیز متوسل به تهدید به مرگ، آزار روحی و جسمی و تبعید آنها می شدند.

     و اما در دوران کنونی همان طور که قبلا اشاره شد روشها پیچیده تر و مخرب تر میباشند. به عنوان مثال  کوچک و بی اهمیت جلوه دادن محاسن و نقاط قوت آنان، ایجاد تفرقه و تشتت میان دوستداران و هواداران آنها و بخصوص افرادی که هنوز ایمانشان محکم نگشته، القاء بدعت گذاری و انحراف از مسیر مستقیم در اذهان عمومی، انتشار شایعات و اخبار کذب بر علیه بزرگان، وابسته جلوه دادن تعالیم و روش آنان به گروهکهای مردود و منفور و هزاران روش دیگر.

امیر صادقی